Beni, bazen bir tüfekten fırlamış gibi bulurlar;
Beni bazen, yeni sönmüş bir alevin dumanından ayıklarlar;
Beni bazen, kanındayken bir ceylanın, gözü dönmüş bir parsın dişlerinden sıyırırlar
Beni bazen serin suların yıldız ışığında sırılsıklam yakalarlar…
Kanım kaynıyor her seferinde!
Caydırmaya bir çift göz yetmeyecek.
Yine yeşil orman oldum, yine güz, böcek;
Yine büyük gökdelenler üzerimde, yine büyüyecek!
Irmakların ambarları mı vardı, nereye sığdı köpükler?
Hangi denizin kucağındayım, gözlerim mi derinlerde?
Ne çok oldum şimdi; tek başıma, ne kadar güçlüyüm!
Güldüğüm gibiyim, nasıl güçlüyüm! gür dağların yelesinde!